Photo

Σύναξη Νέων Παλαιοχωρίου

Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2018

Video: Ορθόδοξη Βάπτιση Ολλανδού στον ποταμό Waal της Ολλανδίας


NETHERLANDS OF MY HEART

Η Ορθοδοξία στην Ολλανδία



Ορθόδοξη Βάπτιση Ολλανδού στον ποταμό Waal της Ολλανδίας

Τι είναι η Θεία Λειτουργία; - π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος


DIVINE LITURGY - EXPERIENCES

Εμπειρίες κατά τη Θεία Λειτουργία



Τι είναι η Θεία Λειτουργία;

π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος

Πηγή:

https://paterstefanos.gr

ΠΑΤΗΡ ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Η Θεία Λειτουργία είναι η δημόσια λατρεία όλων των πιστών. Προσφέρεται η λατρεία αυτή από το λαό του Θεού και το Λειτουργό ιερέα, προς το Θεό. Η θεία της δωρεά και ο σωτήριος καρπός της, δηλαδή η λυτρωτική Θυσία, είναι για όλους εμάς, που αποτελούμε το λαό του Θεού. ΄Αρα η Θεία Λειτουργία γίνεται από το λαό του Θεού για το λαό του Θεού. Από μας και για μας .

Επομένως, λαός του Θεού είναι και οι ιερείς και οι πιστοί Χριστιανοί, οι λαϊκοί. Εμείς οι ιερείς δε λειτουργούμε ποτέ μόνοι μας και μυστικά. Δε μπορεί, δηλαδή, ο ιερέας να τελέσει Θεία Λειτουργία, να πει «Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος…» και ύστερα να πει και το «Αμήν». Να λέγει «Εν ειρήνη του Κυρίου δεηθώμεν…» και να απαντά ο ίδιος «Κύριε ελέησον». Πρέπει να υπάρχει έστω και ένας ακόμη. Να υπάρχουν τουλάχιστον δύο: ο ένας να λειτουργεί και ο άλλος να αντιπροσωπεύει τους λαϊκούς.

Εμείς, ως λαός του Θεού, τελούμε τη Θεία Λειτουργία, δια μέσου όμως των ιερέων και των επισκόπων, που με τη χειροτονία τους έχουν τη Χάρη της Ιερωσύνης. Άλλο όμως οι λαϊκοί και άλλο οι ιερείς, οι Λειτουργοί του Υψίστου.

Οι ιερείς είναι οι λογικοί ποιμένες, που ποιμαίνουν την Εκκλησία του Χριστού, ενώ οι λαϊκοί είναι τα λογικά ποιμαινόμενα πρόβατα της Μάνδρας του Χριστού. Ο ιερέας, ως Λειτουργός του Υψίστου, που ιερουργεί τα πανάχραντα Μυστήρια, είναι συγχρόνως και μέλος του Σώματος του Χριστού. ΄Ολοι μαζί είμεθα μέλη Χριστού. Είμεθα και αλλήλων μέλη, είμεθα ο λαός του Θεού, είμεθα η Εκκλησία του Χριστού, το Σώμα του Χριστού.

Οσα αισθάνεται και ζη ο άξιος ιερέας, που λειτουργεί, και εκείνος, που αξίως συμμετέχει στη Θεία Κοινωνία, δε μπορεί να τα περιγράψει ούτε να τα εκθέσει. Δε μπορεί να τα πη με λόγια, να τα βάλει πάνω στο χαρτί και να τα γράψει. Αυτά που ζη κανείς, δε λέγονται, γιατί δε μπορούν να εκφραστούν με λέξεις. Κινδυνεύει δηλαδή να κενωθεί η αλήθεια, η αλήθεια του μεγάλου Μυστηρίου, που δε βρίσκεται στα λόγια, στις ωραίες ποιητικές εκφράσεις, στα τυχόν καλολογικά στοιχεία, που θα χρησιμοποιήσουμε, αλλά στο απροσπέλαστο ΓΕΓΟΝΟΣ της Μεταβολής των Τιμίων Δώρων, του άρτου και του οίνου, του ψωμιού και του κρασιού, σε Σώμα και Αίμα Χριστού. Τα λόγια μειώνουν το γεγονός… Το γεγονός αυτό βιώνεται όμως ψυχοσωματικά:

Ανάλογα με την πνευματικότητα του πιστού.

Ανάλογα με την πίστη του.

Ανάλογα με την καθαρότητα του.

Ανάλογα με τη μετάνοιά του.

Αποσπάσματα από το βιβλίο «Εμπειρίες κατά την Θεία Λειτουργία» του π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

Μα όλοι αυτό κάνουν. Εγώ θα κάνω κάτι το διαφορετικό;


COMING HOME - ORTHODOXY


Μά ὅλοι αὐτό κάνουν. Ἐγώ θά κάνω κάτι τό διαφορετικό;

π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος:

Ἀκοῦτε τούς ἀνθρώπους καί λένε:

“Μά ὅλοι αὐτό κάνουν. Ἐγώ θά κάνω κάτι τό διαφορετικό;”!

Ὅταν ὅλοι πέφτουν, ἀγαπητέ μου, ἐσύ δέν θά ἤθελες νά εἶσαι ὄρθιος; Ὅταν σέ μία ἐπιδημία ὅλοι παθαίνουν γρίππη, ἐσύ δέν θά ἤθελες νά μήν κολλήσης γρίππη; Ὅταν ὅλοι οἱ φίλοι σου παθαίνουν πτώχευσι ἐμπορική, ἐσύ δέν θά ἤθελες νά ἔχης τά χρήματά σου ἐξασφαλισμένα; Ὅταν γίνη σεισμός κάι πέσουν ὅλα τά σπίτια, ἐσύ δέν θά ἤθελες τό δικό σου τό σπίτι νά εἶναι ὄρθιο καί ἀκέραιο; Σ᾽ αὐτά ὅλα γιατί δέν θά ζήλευες τήν πτώσι τῶν ἄλλων, καί τήν ζηλεύεις στό θέμα τῶν διασκεδάσεων καί τῶν ἡδονῶν;

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET - ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

Επιστολή παρηγοριάς για το θάνατο - Άγιος Βασίλειος ο Μέγας (+379)


ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ



Επιστολή παρηγοριάς για το θάνατο

Άγιος Βασίλειος ο Μέγας (+379)

Ἐσκόπευα νά σιωπήσω ἀπέναντι τῆς κοσμιότητός σου μέ τήν σκέψη ὅτι, μέ τήν ψυχή συμβαίνει ὅτι καί μέ ἕνα μάτι πού πάσχει ἀπό φλεγμονή. Αὐτό, δηλαδή τό μάτι καί τό πιό ἁπαλό πράγμα νά τό ἐγγίσει ἐρεθίζεται. Ἔτσι αἰσθάνεται καί ἡ ψυχή πού ἔχει τραυματιστεῖ ἀπό βαριά θλίψη, ὅταν πάει κανείς νά τῆς μιλήσει. Γιατί τά λόγια ὅσο καί ἄν εἶναι παρηγορητικά ὅταν λέγονται τήν ὥρα πού ἡ ψυχή πάσχει καί ἀγωνιᾶ, τίς φαίνονται πολύ ἐνοχλητικά. Ἐπειδή ὅμως σκέφθηκα ὅτι τώρα ἔχω νά κάνω μέ Χριστιανή ἐκπαιδευμένη στά θεῖα ἀπό πολύ καιρό καί πεπειραμένη στά ἀνθρώπινα, ἐνόμισα ὅτι δέν θά ἦταν σωστό νά παραλείψω τό καθῆκον μου.

Γνωρίζω ποιά εἶναι τά σπλάγχνα τῶν μητέρων καί ἰδιαίτερα ὅταν θυμηθῶ τούς δικούς σου καλούς καί ἥμερους τρόπους πρός ὅλους, λογαριάζω πόσο μεγάλος πρέπει νά εἶναι ὁ πόνος γιά τή συμφορά πού σ᾽ ἔχει βρεῖ τώρα. Ἔχασες γιό, τόν ὁποῖο, ὅσον ζοῦσε, μακάριζαν ὅλες οἱ μητέρες καί εὔχονταν τέτοιοι νά εἶναι καί οἱ δικοί τους γιοί. Καί ὅταν πέθανε, ἔκλαψαν σάν νά εἶχε θάψει κάθε μία τόν δικό της. Ὁ θάνατος ἐκείνου ὑπῆρξε πλῆγμα στίς δύο πατρίδες (ἐννοεῖ καί τοῦ πατέρα καί τῆς μητέρας του), τήν δική μας καί τήν χώρα τῶν Κιλίκων. Μ᾽ ἐκεῖνον μαζί ἔπεσε καί τό μέγα καί ἔνδοξον γένος (σημ: Ἴσως τό πεθαμένο παιδί νά ἦταν μονάκριβο. Ἔτσι μέ τό θάνατό του ξεκληριζόταν ἡ γενιά τους), κατέρρευσε σάν νά μετακινήθηκε ἡ βάση του. Ὤ συναπάντημα πονηροῦ δαίμονος! Πόσο τρομερό κακό κατώρθωσες νά προκαλέσεις! Ὤ γῆ, πού ἀναγκάστηκες νά ὑποφέρεις ἕνα τέτοιο πάθος! Καί ὁ ἥλιος ἀσφαλῶς θά ἔφριττε, ἄν εἶχε αἴσθηση μπροστά σ᾽ ἐκεῖνο τό σκυθρωπό θέαμα. Καί τί μπορεῖ νά πεῖ κανείς ἄξιο νά ἐκφράζει ὅσα τοῦ ὑπαγορεύει ἡ ἀπελπισία τῆς ψυχῆς.

Ἀλλά, ὅπως διδαχθήκαμε ἀπό τό Εὐαγγέλιο, τά ὅσα μᾶς συμβαίνουν δέν εἶναι ἔξω ἀπό τή θεία Πρόνοια, γιατί οὔτε σπουργίτης δέν πέφτει χωρίς τό θέλημα τοῦ Πατέρα μας. Ὥστε ὅ,τι ἔχει συμβεῖ ἔγινε μέ τό θέλημα τοῦ Δημιουργοῦ μας. Καί ποιός μπορεῖ νά ἀντισταθεῖ στό θέλημα τοῦ Θεοῦ; Ἄς δεχτοῦμε λοιπόν τό συμβάν. Διότι μέ τήν δυσανασχέτηση οὔτε αὐτό πού ἔχει γίνει διορθώνουμε καί ἐπί πλέον καταστρέφουμε τούς ἑαυτούς μας. Ἄς μή κατηγορήσουμε τήν δίκαιη κρίση τοῦ Θεοῦ, διότι εἴμαστε πολύ ἀμαθεῖς, γιά νά ἐλέγχουμε τίς ἀνέκφραστες κρίσεις Του. Τώρα ὁ Κύριος δοκιμάζει τήν ἀγάπη σου σ᾽ Ἐκεῖνον. Τώρα ἔχεις τήν εὐκαιρία νά κερδίσεις μέ τήν ὑπομονή σου τήν μερίδα τῶν Μαρτύρων. Ἡ μητέρα τῶν Μακκαβαίων εἶδε τό θάνατο ἑπτά παιδιῶν της καί δέν ἐστέναξε, οὔτε ἔχυσε ἄσκοπα δάκρυα, ἀλλά ἐνῶ ἔβλεπε τά παιδιά της νά φεύγουν ἀπό αὐτή τή ζωή μέ σκληρά βασανιστήρια, εἶχε εὐχαριστιακά βιώματα πρός τό Θεό. Γι᾽ αὐτό καί κρίθηκε καί ἀπό τό Θεό καί ἀπό τούς ἀνθρώπους τέλεια καί καταξιωμένη Χριστιανή. Μεγάλη ἡ συμφορά, τό ὁμολογῶ καί ἐγώ. Μεγάλοι ὅμως καί οἱ μισθοί πού ὁ Κύριος ἔχει ἑτοιμάσει γιά ὅσους κάνουν ὑπομονή.

Ὅταν ἔγινες μητέρα καί εἶδες τό παιδί σου καί εὐχαριστοῦσες τό Θεό, γνώριζες ὁπωσδήποτε ὅτι εἶσαι θνητή καί ὅτι θά γέννησες θνητό. Τί τό παράδοξον λοιπόν, πού ὁ θνητός πέθανε; Μήπως σέ στενοχωρεῖ πού πέθανε πρόωρα; Δέν μποροῦμε νά ξέρουμε ἐάν δέν ἦταν τώρα ὁ κατάλληλος καιρός νά φύγει. Γιατί ἐμεῖς δέν ξέρουμε τί συμφέρει τήν ψυχή μας οὔτε ὁρίζουμε προθεσμίες στήν ἀνθρωπίνη ζωή. Στρέψε τά μάτια σου γύρω σ᾽ ὅλο τόν κόσμο ὅπου κατοικεῖς, καί θά κατανοήσεις ὅτι ὅλα ὅσα βλέπουμε εἶναι θνητά καί ὅτι ὑπόκεινται ὅλα στή φθορά. Κύτταξε ἐπάνω στόν οὐρανό. Κάποτε καί αὐτός θά διαλυθεῖ. Κύτταξε τόν ἥλιο. Oὔτε καί αὐτός θά παραμείνει. Τά ἀστέρια ὅλα, τά ζῶα τῆς ξηρᾶς καί τῶν ὑδάτων, αἱ ὡραιότητες τῆς γῆς, ἡ ἴδια ἡ γῆ, ὅλα εἶναι φθαρτά, ὅλα μετά ἀπό λίγο δέν θά ὑπάρχουν.

Ἄς εἶναι λοιπόν ἡ σκέψις ὅλων αὐτῶν παρηγοριά γιά ὅτι σοῦ ἔχει τώρα συμβεῖ. Μή μετρᾶς τή συμφορά στό βάθος της, γιατί τότε θά σοῦ φανεῖ ἀφόρητη. Ἄν ὅμως τό συγκρίνεις μέ ὅλα τά ἀνθρώπινα, τότε θά βρεῖς παρηγοριά. Ἐπάνω δέ ἀπό ὅλα ἔχω νά σοῦ πῶ ἐκεῖνο τό σπουδαῖο: Λυπήσου τόν σύζυγόν σου. Νά παρηγορεῖ ὁ ἕνας τόν ἄλλο. Μή κάμεις σκληρότερη τή συμφορά μέ τό νά σέ βλέπει νά καταστρέφεις ἀπό τή στενοχώρια τόν ἑαυτό σου. Καί μέ λίγα λόγια ἔχω τή γνώμη ὅτι δέν ὑπάρχουν λόγια τέτοια πού νά μποροῦν νά χαρίσουν σ᾽ αὐτό τόν πόνο σας παρηγοριά. Πιστεύω ὅτι αὐτή τή δοκιμασία θά τήν ξεπεράσετε μονάχα μέ τήν προσευχή.

Εὔχομαι λοιπόν ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος νά ἀγγίξει τήν καρδιά σου μέ τήν ἀνέκφραστη δύναμή Του καί νά ἀνάψει μέ ἀγαθούς λογισμούς τό φῶς στή ψυχή σου, ὥστε νά βρεῖς μέσα σου τήν παρηγοριά.

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2018

Μικρές Αλήθειες από τον Άγιο Βασίλειο τον Μέγα (+379)

http://heavenonearthorthodoxy.wordpress.com

HEAVEN ON EARTH - ORTHODOXY

Ο Ουρανός στη Γη - Ορθοδοξία




Μικρές Αλήθειες από τον Άγιο Βασίλειο τον Μέγα (+379)

*Να κατηγορείς τον εαυτό σου για τα σφάλματά σου και να μην περιμένεις τους ελέγχους των άλλων.

*Εάν μας δεί ο Θεός να δεχόμαστε τα παρόντα δυσάρεστα με ευγνωμοσύνη, ή θα απομακρύνει τα λυπηρά, ή θα μας αμοίψει με τα μεγάλα στεφάνια της υπομονής.

*Να μην ζητάς πνευματικό δάσκαλο που να ανέχεται τα πάθη σου διότι οδηγείσαι από αυτόν σε πνευματικό λάκκο.

*Πολλοί εξαφανίζουν το δίκαιο, όταν καταφρονούν τους φτωχούς και δεν ελέγχουν τους ισχυρούς που τους καταδυναστεύουν.

*Εκείνο που σπέρνει ο άνθρωπος σε αυτή την ζωή, αυτό θα θερίσει κατά την ημέρα της κρίσεως.

*Μην πάψεις να διερευνάς τον εαυτό σου, αν δηλαδή η ζωή σου προχωρεί σύμφωνα με τις εντολές του θεού.

*Να συνηθίζεις να αυτοκατακρίνεσαι, μην τυχόν διέπραξες κάποιο αμάρτημα με τον λογισμό σου, μήπως η γλώσσα έτρεξε πίσω από το νου, ή γλίστρισε σε λόγο άτοπο, μήπως και χωρίς να το θέλεις έπραξες αμαρτία.

*Όταν τελειώσει η μέρα ευχαριστούμε τον Θεό για όσα αγαθά μας έδωσε ή για όσα επιτύχαμε και εξομολογούμαστε τις παραλείψεις μας.

*Ο Θεός προτιμάει την ευσπλαχνία για όσους μετανοούν και την καταδίκη για τους αμετανόητους.

*Δεν μπορεί ο οποιοσδήποτε να κατακτήσει την τέλεια αγάπη, παρά μονο εκείνος που απέβαλε τον παλιό εαυτό του.

*Να προσέχεις τον εαυτό σου, για να γνωρίσεις την υγεία και την αρρώστια της ψυχής σου.

*Είναι μακάριος εκείνος που γνωρίζει την πληγή που υπάρχει στο βάθος της ψυχής του, ώστε να μπορέι να πλησιάζει τον θείο γιατρό.

Πηγή:

http://gerontesmas.com/λόγοι-αγίου-βασιλείου-του-μέγα/

ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΤΙΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ

"Αγνοούμε τον ίδιο μας τον εαυτό" καί άλλες Μικρές Αλήθειες από τον Άγιο Βασίλειο τον Μέγα (+379)


TEXTS - ORTHODOXY

Ορθοδοξία



"Αγνοούμε τον ίδιο μας τον εαυτό" καί άλλες Μικρές Αλήθειες

από τον Άγιο Βασίλειο τον Μέγα (+379)

* Η νηστεία μας εξομοιώνει με τους αγγέλους, μας κάνει συγκάτοικους με τους αγίους, κάνει φρόνιμη την ζωή μας.

* Εκείνο πρέπει να γνωρίζουμε ότι, όταν ο νους μας περιπλανιέται σε μάταια πράγματα, δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε καμία εντολή.

* Εξέτασε τον εαυτό σου, ποιός είσαι. Γνώρισε τη φύση σου, ότι δηλαδή το μεν σώμα είναι θνητό, η δε ψυχή σου αθάνατη. Μη ζητάς υπεροχή, αλλα να αναγνωρίζεις της ισότητας της φύσης και να αγαπάς, να είσαι ισότιμος προς εκείνους που φαίνονται ότι υστερούν κάπως απέναντί σου.

* Η ελευθερη βούληση εξαρτάται από την προσωπική μας εκλογή. Αυτή η προσωπική εκλογή είναι το αυτεξούσιο.

* Ο δίκαιος άνθρωπος, είτε τρώγει, είτε πίνει, κάνει τα πάντα για την δόξα του Θεού.

* Η χαρά του Θεού δεν γεννιέται σε οποιαδήποτε ψυχή, αλλά εαν κάποιος έκλαψε πολύ για την αμαρτία του.

* Αγνοούμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Πραγματικά καθώς φαίνεται, το δυσκολότερο από όλα είναι να γνωρίσει κανείς καλά τον εαυτό του.

Πηγή:

http://gerontesmas.com/λόγοι-αγίου-βασιλείου-του-μέγα/

ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΤΙΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2018

Ο μεταστραφείς από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία Αμερικανός Matthew Gallatin γράφει για τις Ι. Εικόνες


CONVERSIONS TO ORTHODOXY


Ο μεταστραφείς από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

Αμερικανός Matthew Gallatin γράφει για τις Ι. Εικόνες

Ὁ μεταστραφείς ἀπό τόν Προτεσταντισμό στήν Ὀρθοδοξία Ἀμερικανός Matthew Gallatin γράφει πολύ σωστά:

«Σέ μία γωνία τοῦ σαλονιοῦ μου, βρίσκεται μία μεγάλη βιβλιοθήκη. Μαζί μέ τά βιβλία καί τά διακοσμητικά ἀντικείμενα, ἔχουμε ἐκεῖ καί τίς οἰκογενειακές φωτογραφίες. Μία ἀπ’ αὐτές τίς φωτογραφίες εἶναι τοῦ ἀγαπημένου ἀδελφοῦ μου, Barry, πού σκοτώθηκε σέ αὐτοκινητιστικό δυστύχημα τό 1976, στήν ἡλικία τῶν 21 ἐτῶν.

Τό νά πῶ ἁπλά ὅτι τόν ἀγαποῦσα δέν σκιαγραφεῖ ἐπαρκῶς τά αἰσθήματά μου γι’ αὐτόν. Ἔχουν περάσει 25 περίπου χρόνια ἀπ’ τό θάνατό του. Καί ὅμως, ἀκόμη καί σήμερα, ξυπνῶ κάθε 27η Ἰουλίου (μέρα τῶν γενεθλίων του) μέ δάκρυα στά μάτια καί μέ τή γλυκόπικρη ἀνάμνησί του στήν καρδιά μου.

Κανείς, λοιπόν, ἀπ’ τούς προτεστάντες φίλους μου δέν θά τό ἔβρισκε ἀφύσικο ἄν, ἐνῶ καθόμουν μπροστά στή βιβλιοθήκη, ἔπαιρνα στά χέρια μου τή φωτογραφία τοῦ ἀδελφοῦ μου καί τή φιλοῦσα. Γιατί, ὅμως, ὅταν πάω δύο βήματα παραπέρα, στό εἰκονοστάσι, καί φιλήσω τήν εἰκόνα τῆς Παναγίας γίνομαι ξαφνικά εἰδωλολάτρης; Τί ἄλλαξε; Τί ἔχει ἡ Παναγία πού δέν ἀξίζει τήν ἀνάλογη ἀγάπη καί τό σεβασμό τόν ὁποῖο δείχνω στόν κεκοιμημένο ἀδελφό μου;…

Ποῦ βρίσκεται τό πρόβλημα τελικά; Ὅταν ἄρχισα νά ἐρευνῶ τό θέμα, διαπίστωσα ἕνα παράδοξο στήν παλαιά προτεσταντική μου ἀντίληψι. Ἀπ’ τή μία καταδίκαζα ὁποιονδήποτε τιμοῦσε τήν Παναγία καί τούς ἁγίους, ἐνῶ ἀπ’ τήν ἄλλη θεωροῦσα σωστό νά τιμῶ τούς προτεστάντες ἱεροκήρυκες καί δασκάλους, ζῶντες ἤ κεκοιμημένους. Ἦταν ἀπόλυτα φυσιολογικό νά ἐγκωμιάζω τούς ἀνθρώπους αὐτούς, νά παρακολουθῶ video καί διαφάνειες ἀπ’ τή ζωή καί τίς πράξεις τους καί νά δακρύζω ὅταν κανείς τραγουδοῦσε τό τραγούδι “Thank You for Giving to the Lord” [ὑπ.: Τίτλος δημοφιλοῦς προτεσταντικοῦ τραγουδιοῦ πού σημαίνει “Σ’ εὐχαριστῶ πού μ’ ἔφερες κοντά στό Θεό”. Τό τραγούδι αὐτό ἐκφράζει τήν εὐγνωμοσύνη κάθε προτεστάντη σ’ αὐτούς πού τόν ὁδήγησαν στήν πίστι]. Ἄν, ὅμως, ἔβλεπα κάποιον νά ὑμνῆ καί νά τιμᾶ τή γυναῖκα πού ἔφερε στή μήτρα της τόν Σωτῆρα, αὐτό θά ἔθετε ἀμέσως σέ ἀμφισβήτησι τό πόσο χριστιανός εἶναι!».

Ἀκόμα: «Ὅταν τούς ἀκούω νά μιλοῦν μέ τόση περιφρόνησι γιά τή Θεοτόκο, λυπᾶμαι κι ἀναρωτιέμαι ἄν ποτέ ἔχουν σκεφθῆ ὅτι μιλοῦν ὑποτιμητικά γιά τή μητέρα Αὐτοῦ πού ἔγραψε μέ τό δάκτυλό Του στίς πέτρινες πλάκες τό “τίμα τόν πατέρα σου καί τή μητέρα σου”.

Τί μποροῦμε νά ὑποθέσουμε ὅτι αἰσθάνεται γιά τή μητέρα Του ὁ μόνος Ἄνθρωπος πού μπορεῖ νά τηρήση τέλεια τήν ἐντολή αὐτή; Σκεφθεῖτε πόσο ἐμεῖς, οἱ ἄθλιοι κι ἁμαρτωλοί ἄνθρωποι, σεβόμασθε τίς δικές μας μητέρες καί ὑπερασπιζόμασθε τήν τιμή τους. Πόσο λαμπρή θέσι πρέπει νά κατέχη, λοιπόν, ἡ Παναγία στή γεμάτη ἀγάπη καί σεβασμό καρδιά τοῦ Υἱοῦ της!

Πόσο ἀπογοητευμένος θά εἶναι, λοιπόν, ὁ Σωτήρας μας, ὅταν ἀκούη κάποιους, οἱ ὁποῖοι, μάλιστα, ἐπαγγέλλονται ὅτι Τόν ἀγαποῦν καί Τόν ἀκολουθοῦν, νά θεωροῦν τή μητέρα Του ὡς “τίποτε τό ξεχωριστό”; Πόσο λυπημένος θά εἶναι γι’ αὐτούς πού σέβονται ἰδιαιτέρως τούς ἱεροκήρυκες, τούς προέδρους ἤ τούς προπονητές τοῦ ποδοσφαίρου, πού χλευάζουν, ὅμως, αὐτούς οἱ ὁποῖοι τιμοῦν τή μητέρα Του ὅπως τήν τιμᾶ κι ὁ Ἴδιος; Πόσο πονᾶ γιά ὅλους αὐτούς πού ὑποτιμοῦν τήν ἄσπιλη ἐκείνη γυναῖκα πού ταπεινά ἄνοιξε τήν ἀγκαλιά της σ’ Αὐτόν, ὥστε νά μπορέση νά πλημμυρίση μέ τή Χάρι Του ὁλόκληρη τήν ἀνθρωπότητα;».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Ἡ Θεοτόκος

ἐκδ. Άγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2012

http://www.truthtarget.gr

http://agiosioannisdamaskinos.blogspot.com

TRUTH TARGET - ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

Σταυρώνω όλη τη Γη, να μην έχει εξουσία ο διάβολος στον κόσμο


ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ


Σταυρώνω όλη τη Γη, να μην έχει εξουσία ο διάβολος στον κόσμο

Μᾶς ἀναφέρει ὁ Ἀρχιμ. Ἰωάννης Κωστώφ:

Ἰδού τί συνήθιζε μιά μοναχή: Κάθε βράδυ, πρίν κοιμηθῆ ἡ γερόντισσα Συγκλητική τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγ. Μαρίνης Λουτρακίου, ἔπαιρνε ἕνα ξύλινο Σταυρό καί “σταύρωνε” ἐπί 2 ὧρες ὅσους ἀνθρώπους θυμόταν ἀπ᾽ αὐτούς τούς ὁποίους εἶχε γνωρίσει καί ὅπου ἔμεναν. Τέλος, πρίν κατακλιθῆ, ἔκανε ἀρκετούς μεγάλους Σταυρούς στόν Οὐρανό καί, ὅταν τή ρωτούσαμε ποῦ σταυρώνει, μᾶς ἀπαντοῦσε: "Σταυρώνω ὅλη τή Γῆ, νά μήν ἔχη ἐξουσία ὁ Διάβολος στόν κόσμο!"

Καί μιά εὐλαβής λαϊκή: Κατά τή διάρκεια τῆς νύκτας, στά διαλείμματα τῆς ἀγρυπνίας τήν ὁποία ἔκανε κάθε βράδυ ἡ Κλαιομαρία τοῦ Περισσοῦ, ὑποτακτική τοῦ Γέροντος Ἰωσήφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ, ἔβγαινε ἀπ᾽ τό σπίτι της καί σταύρωνε τίς πόρτες τῶν γειτόνων της. Στεκόταν σέ κάθε πόρτα, ἔλεγε τήν εὐχή, σταύρωνε τούς ἀνθρώπους, πού κάθονταν στό σπίτι καί προχωροῦσε σέ ἄλλο γιά τήν ἴδια ἐργασία.

Ἀπό τό Βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, ΣΤΑΥΡΟΣ, ΔΑΙΜΟΝΩΝ ΤΟ ΤΡΑΥΜΑ, Τό δικό μας Holywood (=Ἱερό Ξύλο), ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, ΑΘΗΝΑ 2011

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

"Εκτός της Εκκλησίας δεν ενεργεί η Χάρις" & άλλες Μικρές Αλήθειες από τον Γέροντα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο της Αθήνας (+1989)


HEAVEN ON EARTH - ORTHODOXY

Ο Ουρανός στη Γη - Ορθοδοξία



"Εκτός της Εκκλησίας δεν ενεργεί η Χάρις" & άλλες Μικρές Αλήθειες 


από τον Γέροντα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο της Αθήνας (+1989)

* Η Εκκλησία πιστεύει ότι είναι ο φορέας και ο ταμιούχος της Χάριτος.

* Δεν μπορούμε να δίνουμε τα Μυστήρια, παρά μόνο στούς έχοντες την πίστη την οποία έχουμε κι εμείς.

* Εκτός της Εκκλησίας δεν ενεργεί η Χάρις.

* Η Εκκλησία ονομάζει αγίους όχι εκείνους οι οποίοι έχουν αρετές, έχουν καλοσύνες, αλλά εκείνους οι οποίοι είναι κατοικητήρια του Αγίου Πνεύματος.

* Ο μοναχός για να βγεί από το μοναστήρι του για οτιδήποτε πρέπει να έχει του Ηγουμένου την ευλογία.

* Εάν επρόκειτο να γίνουν ιερείς και γυναίκες ο Κύριος μαζί με τούς Αποστόλους θα χειροτονούσε και μερικές απ᾽ αυτές. Είχε μαθήτριες πιστές που δεν Τον εγκατέλειψαν όταν οι Απόστολοί Του τον εγκατέλειψαν.

* Ο Κύριος είχε και μαθήτριες πιστές, αφοσιωμένες, αλλά δεν τους είπε: “Λάβετε πνεῦμα Ἅγιον, ἄν τινων ἀφῆτε τάς ἁμαρτίας ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε κεκράτηνται” (Ἰωάννη 20, 23). Αυτά τα είπε στους Αποστόλους Του. Ο Κύριος δεν χειροτόνησε ιέρειες· χειρότόνησε ιερείς· χειροτόνησε άνδρες.

*Έχει και η γυναίκα το έργο της μέσα στην Εκκλησία· δεν είναι κατώτερο ον και αυτή. Και γι᾽ αυτήν ο Χριστός πέθανε. Και αυτή είναι προσωπικότης με δικαιώματα και με υποχρεώσεις, αλλά όχι για να υπηρετεί τό θυσιαστήριο.

* Αρκετές γυναίκες υπήρξαν και ισαπόστολοι, π.χ. η ισαπόστολος Νίνα, η Μαγδαληνή και άλλες γυναίκες για την διάδωση του Χριστιανισμού. Υπούργησαν στο έργο της διαδόσεως του Χριστιανισμού.

*Ο Κύριός μας είναι ιερεύς όχι κατά την τάξη Ααρών, δεν έχει δηλαδή την πρόσκαιρη και καταργούμενη ιερωσύνη της Π. Διαθήκης, αλλά είναι ιερεύς κατά την τάξη Μελχισεδέκ, κατά τη διαδοχή θα λέγαμε του Μελχισεδέκ. Και γι᾽ αυτό έχει την ιερωσύνη αδιάδοχο. Δεν έχει διαδόχους ο Κύριος. Προσέξτε το αυτό· δεν έχει διαδόχους. Έμεινε ιερεύς εις τον αιώνα, “Σύ ἱερεύς εἰς τόν αἰῶνα κατά τήν τάξιν Μελχισεδέκ”(Εβραίους 7, 17). Δεν θα φύγει ποτέ η ιερωσύνη, θα την έχεις πάντοτε. Και εμείς οι ιερείς δεν είμαστε διάδοχοι του Κυρίου, αλλά εκπρόσωποι του Κυρίου, φορεῖς της ιερωσύνης Του. Δέν έχουμε κάποια ιερωσύνη, την οποία πήραμε από τον Κύριο και Αυτός έπαψε να είναι Ιερεύς· έχουμε τήν ίδια ιερωσύνη του Κυρίου και είμαστε φορείς του δικού Του ιερατικού αξιώματος.

Από το βιβλίο: Αρχιμ. Επιφανίου Θεοδωροπούλου, Γεύσασθε και Ίδετε, Εκδόσεις Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός (τηλ. 6978461846), Σταμάτα 2017

Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2018

Αποστάτησε ποτέ η Εκκλησία; - Μανώλης Καλομοίρης


COMING HOME - ORTHODOXY


Αποστάτησε ποτέ η Εκκλησία;

Μανώλης Καλομοίρης

Πολλές προτεσταντικές και άλλες σύγχρονες θρησκευτικές κινήσεις σήμερα διατείνονται πως η Εκκλησία που ιδρύθηκε από τον Χριστό και τους αποστόλους, αποστάτησε και δεν διατήρησε την αλήθεια. Με αυτό τον τρόπο προφανώς θέλουν να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους, αλλά και την πρόσφατη ιστορική εμφάνισή τους στους τελευταίους έναν ως πέντε αιώνες. Οι κινήσεις που μιλάνε για την αποστασία της Εκκλησίας περιλαμβάνουν πολλές προτεσταντικές εκκλησίες, τους Αντβεντιστές, τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, τους Μορμόνους κλπ..

Μια μεγάλη αντίφαση

Αν όμως η Αρχαία Εκκλησία δεν έμεινε στην αλήθεια, όπως υποστηρίζουν διάφορες προτεσταντικές ομάδες και αιρέσεις, τότε έχουν ένα μεγάλο πρόβλημα. Πρέπει να αποδεχτούν την εξουσία μίας αποστατημένης Εκκλησίας στο να αποφασίσει τον κανόνα της Καινής Διαθήκης! Πώς μπορούν να εμπιστεύονται τον κανόνα των 27 βιβλίων της Καινής Διαθήκης, που έφτιαξαν αποστάτες από την αλήθεια; Πώς είναι βέβαιοι ότι έκαναν σωστή επιλογή στο ποια βιβλία είναι θεόπνευστα ή όχι, αφού είχαν αποστατήσει από την θεϊκή αλήθεια; Πώς είναι σίγουροι ότι αφού ήταν αποστατημένη η Εκκλησία, δεν επέλεξε τα βιβλία που την συνέφεραν και απέρριψε αυτά που δεν την συνέφεραν; Αν όμως, εμπιστεύονται τον κανόνα της Καινής Διαθήκης, τότε –ασυνείδητα- εμπιστεύονται και την Εκκλησία που τον δημιούργησε!

Ο αρχαιότερος πλήρης κατάλογος των 27 βιβλίων της Καινής Διαθήκης δεν υπήρχε μέχρι το 367 μ.Χ. όταν ο Μέγας Αθανάσιος έγραψε την 39η εορταστική επιστολή του[1]! Ο κανόνας που έχουμε έκλεισε το 397 μ.Χ. με την Σύνοδο της Καρθαγένης. Τουλάχιστον εκείνη η Εκκλησία που μας έδωσε τον κανόνα της Καινής Διαθήκης ήταν «στύλος και εδραίωμα της αλήθειας» (Α΄ Τιμ. 3:15). Αν πράγματι διαφύλαξε η Εκκλησία την αποστολική παράδοση, μπορούσε να αποφασίσει τον κανόνα των έγκυρων βιβλίων της Καινής Διαθήκης. Αν όμως